به نام خداوند بخشنده ومهربان

احادیثی راجع به صله رحم که در دین ما خیلی توصیه شده است:

۱-  وقتي ميهماني بر كسان در آيد روزي خود را همراه مي آورد و وقتي برون رود با آمرزش گناهان آنها برون رود.

۲-  ثواب نيكي با خويشاوندان را از همه كارهاي نيك زودتر مي دهند.

۳­- نيكي با كسان و مهرباني با خويشان غمرها را دراز و شهر ها را آباد و اموال را زياد مي كند اگر چه انجام دهندگان آن بد كاران باشند.

۴- خداوند خلق را بيافريد همينكه از خلقت فراغت يافت ، خويشاوندي بپا خواست ، خدا گفت چيست ؟ خويشاوندي گفت :

از قطع رشته خويش به تو پناه مي برم ، خداوند گفت : خوب آيا راضي نيستي هر كه ترا پيوند دهد با او پيوند گيرم و هر كه ترا ببرد ، از او ببرم. گفت چرا پروردگارا گفت : چنين باشد.

۵- با آنكه از تو بريده پيوند گير و آنكه تو را محروم كرده عطايش ده و از آنكه با تو ستم كرده در گذر.

۶- پيوند خويشان عمر را فزوني دهد و از مرگ بد جلوگيري كند.

۷- خويشاوندي روز حساب زباني دارد و گويد خدايا هر كه مرا بريد ، او را ببرو هر كه مرا پيوست او را پيوند ده.

۸- حذيفه بن منصور گويد: حضرت صادق (ع) فرمود : از حالقه بپرهيزيد زيرا كه آن مردان را ميمراند ( و به نابودي مي كشاند) عرض كردم : حالقه چيست ؟ فرمود قطع رحم است.

۹- حضرت باقر (ع) فرمود : سه خصلت است كه هر كه دارا باشد نميرد تا وبال آن را ببيند: ستم ، و قطع رحم و قسم دروغ كه بدان با خدا بجنگ رود ، و هر آينه آن طاعتيكه ثواب و اجرش زود تر برسد صله رحم است و براستي (چه بسا ) مردميكه از حق رو گردانند و با هم پيوند كنند ( وصله رحم كنند)  پس اموالشان زياد شود و ثروتمند گردند ، وبدرستيكه قسم دروغ و قطع رحم خانه ها را ويران و خالي از اهل و خانمان كند و خويشاوندي را از جا بر كند ، و از جاي بركندن خويشي مايه قطع نسل گردد.

۱۰- حضرت صادق (ع) فرمود : رسول خدا (ص) فرموده: قطع رحم خود مكن اگر چه او از تو قطع كند.

۱۱- امام علي (ع) : پناه ميبرم بخدا از گناهانيكه در نابودي گنه كار شتاب كنند ، شخصي گفت : اي امير مومنان مگر گناهاني هم هست كه در نابودي شتاب كنند ؟ فرمود : آري ، واي بر تو و آن قطع رحم است ، هر آينه (چه بسا) خاندني هستند كه گرد هم آيند و ياري هم كنند و با اينكه از حق دورند ، خداوند به آنها روزي دهد ، و چه بسا خدانيكه از هم جدا شوند و از همديگر ببرند ، پس خدا آنها را محروم از روزي كند با اينكه پرهيزكارند.

به نام خداوند بخشنده ومهربان

۲۲۶- وقتي زني به شوهر خود گويد از تو خيري نديدم اعمال نيكش بي اثر مي شود.

۲۲۷- وقتي بر دشمن خود قدرت يافتي به شكرانه قدرت از او در گذر.

۲۲۸- وقتي كسي از سفري مي آيد ، ارمغاني با خود بياورد اگر چه سنگي در توبره خود بياندازد.

۲۲۹- وقتي بنده اي در عمل كوتاهي كند خداوند او را به غم مبتلا سازد.

۲۳۰- وقتي دو تن آهسته سخن مي گويند ميان آنها داخل مشو.

۲۳۱- اگر چيزي كه مايه كفايت باشد در دسترس داري ،  در جستجوي آنچه ترا به طغيان واميدارد مباش.

۲۳۲- وقتي امراي شما نيكان شما باشند و ثروتمندان شما بخشندگان باشند و كارها ميان شما به مشورت انجام گيرد پشت زمين از شكم آت براي شما بهتر است و وقتي امراي شما اشرار شما و ثروتمندان شما بخيلان باشند و كارهاي شما بدست زنان افتد شكم زمين براي شما بهتر از پشت آنست.

۲۳۳­- وقتي روز رستاخيز در آيد بانگزني بانگ مي زند كه هر كس كاري براي غير خدا انجام داده ، پاداش خود را از آنكس كه براي او كار كرده بگيرد.

۲۳۴- وقتي مردي دو زن داشته باشد و ميان آنها به عدالت رفتار نكند روز رستاخيز يك نيمه او افتاده است.

۲۳۵- وقتي سه تن باهمند ، دوتا شان آهسته با هم سخن نگويند.

۲۳۶- وقتي سه تن باهميد ، دو تن از شما با هم آهسته سخن نگويند ، تا با ديگران مخلوط شويد زيرا اين كار وي را غمگين مي كند.

۲۳۷- وقتي گناهان بنده فزوني گيرد و كار نيك آنقدر نداشته باشد كه گناهان را جبران كند، خداوند او را به غم مبتلا سازد ، تا گناهانش را جبران كند.

۲۳۸- وقتي حيا نداري هر كاري مي خواهي بكن.

۲۳۹- وقتي انسان بميرد دنباله كارهاي نيك او بريده شود جز سه چيز: صدقه جاري و دانشي كه كسان از آن بهره ور شوند و فرزند درستكاريكه براي او دعا كند.

۲۴۰- وقتي فرزند بنده اي بميرد خداوند به فرشتگان گويد : فرزنده بنده مرا گرفتيد؟ گويند: آري ، گويد: بنده من چه گفت؟ گويند ترا سپاس گذاشت و گفت همه ما متعلق به خدا هستيم و به سوي او باز مي گرديم. خداوند گويد براي بنده من خانه اي در بهشت بسازيد و آنرا خانه سپاس گذاري نام نهيد.

۲۴۱- وقتي كسي بميرد وي را بگذاريد و از او بد نگوييد.

۲۴۲- وقتي بنده اي بميرد مردم گويند چه بجا گذاشت و فرشتگان گويند چه همراه آورد؟

۲۴۳- وقتي كسي را كه در مال و جمال از شما پيش است مينگريد ، به كسي كه از شما پست تر است نيز نظري بيفكنيد.

۲۴۴- وقتي به كاري تصميم گرفتي هفت بار استخاره كن ، سپس بنگر دل تو به كدام طرف نگران است زيرا نيكي در آن است.

۲۴۵- اگر كسي نصيحتي براي برادر خود در خاطر خود دارد مي بايد به او ياد آوري كند.

۲۴۶- وقتي كار را بدست نا اهلان سپارند منتظر رستاخيز باش.

۲۴۷- وقتي در انجمني كه تو هستي در باره مردي بد مي گويند آنمرد را ياري كن و آن گروه را از بد گويي باز دار و از آنجا بر خيز.

۲۴۸- خداوند را ياري كن زيرا او در كارها يار تو است.

۲۴۹- نيكي هاي مردگان خود را ياد كنيد و از بديهايشان چشم بپوشيد.

۲۵۰- خوارترين مردم كسي است كه مردم را خوار شمارد.

خدايا ، كارهاي نيك امت حضرت محمد (ص) را زياد كن و آنها را به عيوب خويش آگاه كن.

آمين.

به نام خداوند بخشنده ومهربان

۲۰۱- وقتي بنده از خداي بترسد خداوند همه چيز را از او بترساند و اگر بنده از خداي نترسد خداوند او را از همه چيز بترساند.

۲۰۲- اگر كسي زني را خواستگاري كرد و موي خود را رنگ مي بندد  بايد به او خبر دهد كه موي خود را رنگ مي بندد.

۲۰۳- وقتي گناهي مخفي بماند بجز گنهكار كسي را ضرر نمي رساند واگر آشكار شود و از آن جلوگيري نكنند ، براي همه مردم زيان دارد.

۲۰۴- وقتي ميهماني بر كسان در آيد روزي خود را همراه مي آورد و وقتي برون رود با آمرزش گناهان آنها برون رود.

۲۰۵- وقتي يكي از شما از خود يا مال خود يا برادر خود چيز جالب توجهي ديد براي وي به دعا بركت خواهد زيرا چشم حق است.

۲۰۶- وقتي در برادر خود سه صفت ديدي به او اميدوار باش ، حيا و امانت و راستي و اگر اين صفات را ندارد از او اميدي نداشته باش.

۲۰۷- وقتي ديدي كه مردم پيمان هايشان سست شده و امانتشان سبكي گرفته و چنين شده اند – وانگشتان خود را از هم باز كرد در خانه خود بنشين و زبان خويش را نگهدار و آنچه را مي شناسي بگير و آنچه را نمي شناسي رها كن ، به كار خويش مشغول باش و از كار مردم كناره گير.

۲۰۸- وقتي ديديد نمي توانيد چيزي را تغيير دهيد صبر كنيد تا خدا آن را تغيير دهد.

۲۰۹- وقتي اهل گرسنگي و تفكر را ديديد به آنها نزديك شويد زيرا حكمت بر زبان آنها جاري مي شود.

۲۱۰- وقتي اهل بلا را ديديد از خداوند طلب عافيت كنيد.

۲۱۱- وقتي ديديد خداوند فقر و مرض را بر بنده اي فرود آورد مي خواهد او را تصفيه كند.

۲۱۲- وقتي بنده اي زنا كند ايمان از او بيرون رود و چون سايه اي بر سرش بايستد و هنگامي كه از آن دست بردارد باز مي گردد.

۲۱۳- اگر كسي ترا بدانچه از تو مي داند دشنام گويد تو بدانچه از او ميداني وي را دشنام مگوي تا اجر اين كار نصيب تو شود و وبال آن به او باز گردد.

۲۱۴- اگر از كار نيك خود خوشحال و از كار بد خود دلگير مي شوي مومن هستي.

۲۱۵- اگر شنيديد كوهي از جاي خود تكان خورده باور كنيد و اگر شنيديد كسي از خوي خويش دست بر داشته باور مكنيد زيرا عاقبت به فطرت خويش باز مي گردد.

۲۱۶- وقتي مسلماني به روي برادر خود شمشير كشد ، فرشتگان او را لعنت كنند تا هنگامي كه شمشير را در غلاف كند.

۲۱۷- اگر كسي از برادر خويش حاجتي مي خواهد گفتار خود را با مدح آغاز نكند و پشت او را گران بار نكند.

۲۱۸- وقتي زناكاري و ربا خواري در دهكده اي آشكار شود مردم آن عذاب خدا را به خود خريده اند.

۲۱۹- وقتي زنا رواج گيرد زلزله پيدا شود ، وقتي حاكمان ستم كنند ، باران كم شود و وقتي كه باذميان خيانت شود ، دشمنان چيره شوند.

۲۲۰- دانشمندي كه بداند و بكار نبندد مانند چراغ است كه مردم را روشن كند و خود را بسوزد.

۲۲۱- هر كس كاري مي كند بايد آنرا خوب انجام دهد.

۲۲۲- وقتي كار بدي از تو سر زد از آن توبه كن ، براي گناه نهاني ، توبه نهاني و براي گناه آشكار توبه آشكار.

۲۲۳- وقتي گناهي در زمين رخ دهد ، كسي كه آنرا ديده ، ولي از آن متنفر است ، مانند كسي است كه آنرا نديده و كسي كه آنرا نديده ولي از آن راضيست ، مانند كسيست كه آنرا ديده باشد.

۲۲۴- وقتي يكي از شما خشمگين شود ، اگر ايستاده است بنشيند و اگر نشسته است ، بخوابد.

۲۲۵- وقتي خشمگين شدي ، خاموش باش.

خدايا بر حضرت محمد و آل او درود بفرست و در بهشت ما را با ايشان همنشين كن.

الهي آمين.

۱۷۶- وقتي سلطان بغضب آيد شيطان تسلط يابد.

۱۷۷- اگر زني خود را معطر كند و بر مردمي بگذرد كه بوي او را در يابند زناكار است.

۱۷۸- وقتي مسواك مي كنيد مسواك را به عرض دهان بكشيد.

۱۷۹- وقتي بدي كردي بدنبال آن نيكي كن كه نيكي ها بدي ها را محو مي كند.

۱۸۰- وقتي گرسنگي سخت شد ناني و جرعه آبي بر گير و جهان و هرچه در آنست گو مباش.

۱۸۱- مصيبتي كه بر مومن وارد مي شود او را از گناهان پاك مي كند ، چنانچه كوره كثافت آهن را پاك مي سازد.

۱۸۲- وقتي صبح فرا رسد همه اعضاي تن در مقابل زبان تعظيم كنند و گويند در باره ما از خدا بترس ، زيرا صلاح كار ما بتو وابسته است ، اگر به استقامت گراﺌيدي ما نيز به استقامت گراﺌيم و اگر به كجي متمايل شدي ما نيز كج شويم.

۱۸۳- وقتي خدا به يكي از شما چيزي داد در صرف آن از خود و كسان خود آغاز كند.

۱۸۴- وقتي دو مسلمان شمشير به دست با يكديگر روبرو شوند و يكي از آنها ديگري را بكشد ، قاتل و مقتول به جهنم مي روند ، گفتند اي پيغمبر خدا : قاتل بجاي خود ، مقتول چرا ؟ گفت براي آنكه او نيز به كشتن ديگري راغب بود.

۱۸۵- وقتي خداوند خواستگاري زني را به دل كسي انداخته باشد مانعي نيست كه او را بنگرد.

۱۸۶- وقتي كسي در نماز پيشواي مردم شد نماز را سبك گيرد كه در ميان كسان ، كوچك و بزرگ و بيمار و ناتوان و حاجتمند هست و هر وقت براي خود نماز گذارد هر چه خواهد طول دهد.

۱۸۷- وقتي زني دور از بستر شوهر خود شب را بروز آورد فرشتگان تا صبح او را لعنت كنند.

۱۸۸- وقتي زني براي كسي جز شوهر خود بوي خوش بكار برد مايه آتش و عار است.

۱۸۹- وقتي آخر زمان فرا رسد ، مرگ نيكان امت مرا گلچين مي كند ، چنانكه شما خرماهاي خوب را از طبق انتخاب مي كنيد.

۱۹۰- وقتي كسي آرزويي مي كند ، مراقب باشد كه چه آرزو مي كند ، زيرا نمي داند كه از آرزوي وي در نامه اعمال چه مي نويسند.

۱۹۱- وقتي بد كاري بنده كمال يابد چشمانش در اختيار او باشد و هر وقت بخواهد گريه آغاز كند.

۱۹۲- وقتي اشخاص همشان بخواستگاري پيش شما آمدند دختران خود را به شوهر بدهيد و در كار آنها منتظر حوادث مباشيد.

۱۹۳- وقتي مرگ طالب علم فرا رسد ، شهيد مي ميرد.

۱۹۴- وقتي كسي به ملاقات شما آمد ، وي را گرامي داريد.

۱۹۵- وقتي يكي از شما با همسر يا مملوك خويش نزديك شود به فرج او ننگرد كه مايه كوري است.

۱۹۶- وقتي دل تو از كاري چركين است از آن چشم بپوش.

۱۹۷- وقتي مردي سخني گفت و به اطراف خود نگريست آنسخن در پيش شما امانت است.

۱۹۸- وقتي كسي با مالي كه حلال نيست به حج رود ، هنگاميكه گويد : لبيك ، خدايا لبيك ، خدا گويد نه لبيك و نه سعديك ، اين ها به تو باز مي گردد.

۱۹۹- وقتي دچار حسد شديد تعدي نكنيد و وقتي گمان برديد آن را حقيقت مپنداريد و وقتي چيزي را وزن مي كنيد ، چيزي بر آن بيفزاييد.

۲۰۰- وقتي حكم مي كنيد به عدل رفتار كنيد و وقتي سخن مي گوييد  نيك گوييد ، زيرا خدا نيك است و نيكو كاران را دوست دارد.

خدايا ، بر حضرت محمد و آل او درود فرست.